Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2021/6563 E. 2022/7661 K.

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Pazar (Rize) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 17/02/2015 tarihinde verilen dilekçeyle el atmanın önlenmesi, kal, ecrimisil ve savunma yoluyla temliken tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, temliken tescil talebinin reddine dair verilen 07/02/2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi taraf vekillerince talep edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. KARAR Dava, mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi, kal, ecrimisil istemlerine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Taraf vekillerince istinaf talebinde bulunulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davacının davasının kısmen kabulüne, el atmanın önlemesine, taşınmaz üzerinde bulunan yapının tecavüzlü olan 143,60 m2'lik kısmının kal'i ile taşınmazın eski haline getirilmesine, toplam 741,00 TL ecrimisilin davalılardan müştereken müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davalıların temliken tescil talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. Dosya içeriğine göre, davacı vekili el atmanın önlemesi, kal kararı ve davalının temliken tescil talebine yönelik verilen karar yönünden hükmü temyiz etmemiş, ecrimisil talebi yönünden ve yargılama giderleri yönünden hükmü temyiz etmiştir. Temyiz edilen miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (72.070,00 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 12.12.2022 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.