Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/9368 E. 2013/16595 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 02.01.1996-29.07.2011 tarihleri arasında çalışmasının olduğunu, davacının çalışma disiplini ve performansının davalı işveren tarafından olumlu değerlendirildiğini ve davacının ustabaşı olarak görevlendirildiğini, 24.07.2011 tarihinde davacının işyerinde işçi olarak çalışan ... isimli şahıs ile işin yürütülmesi hususunda tartıştıklarını ancak bu olayın büyümeden kapandığını, bu olay nedeni ile davacının 26.07.2011 tarihinde savunmasının alındığını, savunmanın arkasından davacının işyerine giriş kartlarının elinden alındığını ve sözlü olarak işyerini terk etmesinin söylendiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı vekili, 24.07.2011 günü işyerinde bulunan diğer işçi ... ile küfürlü bir şekilde tartışmasının olduğunu, bu olaya müdahale etmek isteyen amirlerinin gözü önünde de üstündeki elbiseleri yırtarak bağırdığını, iş disiplini ile bağdaşmayan tavır ve davranışlarda bulunduğunu, İş Kanunu 25/II-d maddesi gereğince işçinin işverenin başka işçisine sataşması iş akdinin feshi nedeni olarak öngörüldüğünü, davacının iş akdinin bu nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, ustabaşı konumunda olan davacının iş yeri-çalışma düzenini sağlamak için gerekli talimatı ...'e verdiği, şahsi bir anlaşmazlık nedeniyle tartışma yaşanmadığı, davacının dava dışı çalışana karşı davranışının sataşma olarak kabulünün mümkün olmadığı, somut olayda, ölçülülük ilkesi göz önüne alındığında feshin ağır bir yaptırım olduğu, gerekçeleriyle davacının iş akdinin haklı bir neden olmaksızın işveren tarafından feshedildiği bildirilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Taraflar arasında iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin c ve d alt bentlerinde işçinin işverenin başka bir işçisine cinsel tacizde bulunması, işçinin işverene yahut onun ailesi üyelerinden birine yahut işverenin başka işçisine sataşması, işyerine sarhoş yahut uyuşturucu madde almış olarak gelmesi yada işyerinde bu maddeleri kullanması gibi davranışları işverene iş akdini haklı sebeple feshetme yetkisi tanımıştır. Somut olayda, 24.07.2011 tarihinde saat 08:30 civarında ustabaşı olarak görev yapan davacı ...’nın aynı bölümde çalıştığı ...’le aynı ünitede çalışmayı istediği, ...’in aynı bölümde çalışmayı istememesi üzerine taraflar arasında tartışma yaşandığı, bölüm amirleri tartışmaya tanık olmaları üzerine olaya müdahale ettikleri, davacının bunun üzerine sinirlenip üzerindeki kıyafetleri parçalarcasına yırttığı ve amirleriyle bağıra bağıra konuştuğu, 26.07.2011 tarihli davacı savunmasında “kısım amirlerine farkında olmadan ve önlüğümün düğmelerini hızla çıkartarak, ancak kendimi kaybederek tepki verdim. Bu konuda hatamı kabul ediyorum” şeklindeki savunması ve tüm dosya kapsamından davalı işverenin 29.07.2011 tarihinde çekilen ihtarname ile 4857 sayılı Kanun’un 25-II d maddesi uyarınca davacının iş akdi süresinde feshettiği anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, işverenin haklı nedene dayanarak davacının iş akdini feshettiği gözetilerek mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatına ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi gerekirken işverenin feshi haksız bulunup kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.