Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/7153 E. 2013/4758 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının 2011 yılı içerisinde 01/03/2011-04/06/2011 tarihleri arası toplamda 7 kez geç gelme sabahları karın ağrısı şikayeti nedeniyle işe geç kaldığını belirtmesine karşın 23/06/2011 tarihinde ihtar cezası verildiği ve mevcut rahatsızlığı nedeniyle 2 gün raporlu olması nedeniyle 20/09/2011 tarihinde 2 yevmiye cezası ile cezalandırıldığı, 2012 yılında ise 28/04/2012 tarihinde 2 günlük rapor alma ve rapor bitimi cumartesi günü yapılan fazla çalışma mesaisine gelmediğinden bahisle savunması alındığı 03/05/2012 tarihli savunmasında 25/04/2012 tarihinde acile gittiğini kendisine enjeksiyon yapılıp 2 gün rapor verildiğini ancak Cumartesi ateşlendiğini rahatsızlığının devam etmesi nedeniyle gelemediğini belirtmesine rağmen 2 yevmiye cezası verildiği ve yine 21/07/2012 tarihinde Cumartesi mesaisine gelmediği için hakkında savunma istendiğini savunmasında (A09) Diyare ve gastroenterit, enfeksiyöz kaynaklı olduğu tahmin edilen) rahatsızlığı nedeniyle 2 gün raporu olduğunu ancak cumartesi çalışmasından haberi olmadığını beyan ettiğini, TİS 25/son fıkrasına göre de fazla mesai çalışmasının işçiye 1 gün öncesinden haber verilmesi gerektiğinin düzenlenmesi, aynı gün aynı bölümde çalışan 3 işçinin ve işyerinde toplam 8 işçinin fazla mesaiye gelmemesi nedeniyle tutanak tutulduğu da gözönüne alınarak 21/07/2012 Cumartesi günü yapılacak fazla mesainin davacıya bildirilmediği ve davacının ../.. 2013/7153-4758 S.2 bahsedilen eylemlerinin 4857 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince haklı fesih sebebi ve ayrıca 18. ve müteakip maddeleri gereğince de geçerli fesih sebebi oluşturmayacağının anlaşılmasına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle gerekçesi yönünden hatalı olup sonucu bakımından doğru olan kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 27.03.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.