Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/6596 E. 2013/17459 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/6596
Karar No
2013/17459
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı tanığı olarak dinlenen davalının oğlu; ...'nun beyanından davacının tahsil edipte yedinde tuttuğu bir paranın bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazlarının REDDİNE, 2-Dava, davacı işçinin Afyonkarahisar 2. icra Müdürlüğünün 2011/5443 sayılı takip dosyasında takibe konu olan senetten dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulü ile davalı aleyhine takip konusu asıl alacak miktarının %40'ı oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiştir. Menfi tespit davalarında İcra ve İflas Kanunu'nun 72/5. maddesi uyarınca alacaklının takibinde haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa kötüniyet tazminatına hükmedilir. İcra ve İflas Kanunu'nun 72/5. maddesindeki % 40 oranı 6352 sayılı Yasa'nın 15. maddesi ile % 20 olarak değiştirilmiştir. 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 106. maddesi uyarınca, yukarıda belirtilen değişiklik, yasanın yayım tarihi olan 5 Temmuz 2012 gününden itibaren yürürlüğe girmiştir. Somut olayda, mahkemece davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi yerinde ise de İİK'nun 72/5. maddesindeki düzenleme kamu düzenini ilgilendirmekte olup, yürürlüğe girdiği andan itibaren derhal etkisini göstereceğinden ve tamamlanmamış tüm hukuki durumlara uygulanması gerektiğinden değişiklik mahkemenin karar tarihinden önce yürürlüğe girdiğinden davalı aleyhine hükmedilen kötüniyet tazminatı mevcut yasal düzenleme karşısında fazla olup, karar bu nedenle bozulmalıdır. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 2. bendindeki " %40 " rakamının çıkarılarak yerine " % 20 " rakamının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/6596, K. 2013/17459, T. 25.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-6596-e-2013-17459-k-b483383e95c1