Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/26366 E. 2013/23051 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/26366
Karar No
2013/23051
Karar Tarihi

Mahkemesi :İş Mahkemesi Maddi Hata Talebinde Bulunan: Davalı....Makzume Vapur Acentalığı A.Ş. Vekili Av.... Karşı Taraf : Davacı-... vekili Av.... Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 27.09.2013 tarihli ek kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davalı vekili, Dairemizin 03.07.2013 gün ve 2013/17914 E., 2013/12581 K. sayılı mahkeme kararının onanmasına ilişkin kararının maddi hataya dayandığını ileri sürerek, maddi hatanın giderilmesi isteğinde bulunmuştur. Dairemizin onama kararına karşı davalı vekilince maddi hata nedeniyle yeniden incelenmesi talebi üzerine ilk derece mahkemesinin yasal olarak bu talebi değerlendirme ve denetleme yetkisi bulunmadığından Antalya 1.İş Mahkemesinin 15.04.2013 tarih ve 2012/160 E 2013/204 K sayılı karar düzeltme isteminin reddine dair 27.09.2013 tarihli ek kararı bozulup ortadan kaldırılmalı ve davalının maddi hata talebi incelenmelidir. Dairemiz kararında maddi hata yapıldığına dair dilekçede özetle ; kararın yerleşik içtihatlara aykırı olduğunu, bilirkişi ücreti ve keşif yolluğunun yatırılmasına rağmen bu giderlerin davacı tarafından yapılmış gibi hüküm kurulduğunu ve bu giderlerin mükerrer şekilde kendilerinden tahsiline hükmedildiğini, Antalya İş Mahkemelerince aynı nedenle işten çıkarılmış bazı işçilere ait dosyalarda feshin geçerli olduğundan bahisle davanın reddine karar verildiğini ve hukuk güvenliğini zedeleyen bu durumun olabileceği ve bu yönde tüm davaların birleştirilmesi gerektiğine dair kayıtların dava dosyasında ve temyiz dilekçesinde yer almasına rağmen dikkate alınmamasının maddi yangılgıya dayandığı belirtilmiştir.

Somut olayda; davalı işverence davacı işçiye tebliğ edilen yazılı fesih bildiriminde şirketin iş almakta olduğu MSC Gemi Acentalığı Şirketince yürütülen işlerin bir kısmının şirkete verilmeyeceği gibi yapılan işlerin bir kısmının da Port Akdeniz tarafından görülmesi nedeniyle hem elde edilen gelirde çok ciddi azalma hem de ihtiyaç fazlası personel oluşturduğu gerekçesiyle 4857 sayılı İş Kanununun 17 ve 18. maddeleri uyarınca feshedildiği bildirilmiştir. Davalı işveren tarafından yapılan feshin geçerli nedene dayanmadığına dair mahkeme kabulü yerinde ise de; 12.09.2012 tarihli duruşma tutanağının 2 nolu ara kararı uyarınca "mahallinde resen refakate alınacak hukukçu bilirkişi, yeminli mali müşavir ve endüstri mühendisi bilirkişi ile birlikte 28.11.2012 saat 14.00 de keşif icrasına, bilirkişiler için 750,00 TL ve mahkeme heyetinin yasal yolluğunun keşif gününden önce yatırması için davalı vekiline süre verilmesine" şeklinde ara karar kurulduğu ve davalı tarafından 27.11.2012 tarihli sayman mutemet alındısına göre 148,55 TL keşif harcı ve aynı tarihli tahsilat makbuzu ile de 750,00 TL gider avansının yatırıldığı ve buna ilişkin belgelerin dosyaya sunulduğu görülmüştür. Buna rağmen hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde davacının yapmış olduğu giderleri arasında keşif harcı ile bilirkişi ücreti de olduğu belirtilerek yargılama giderlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesi karşısında keşif harcı ve bilirkişi ücreti yönünden davalının mükerrer ödeme yapacağı açıktır. Hal böyle olunca yukarıda yer alan tüm açıklamalar gözetildiğinde; davalı tarafından yatırılan 148,55 TL keşif harcı ile 750,00 TL bilirkişi ücreti toplamı 898,55 TL masrafın mükerrer ödemeye neden olmamak amacıyla davacının yaptığı yargılama giderlerinden çıkarılarak davacının yaptığı toplam 130,45 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, keşif harcı ile bilirkişi ücreti toplamı 898,55 TL ile diğer giderlerin ise davalı üzerinde bırakılması gerektiği anlaşılmakla Dairemizin anılan kararı maddi hataya dayandığından ortadan kaldırılmalı, davalı vekilinin yargılama giderlerine ilişkin temyiz nedeni dışındaki yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 15.04.2013 tarihli kararı düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 27.09.2013 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, davacının maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulüyle Dairemizin 2013/17914 Esas, 2013/12581 Karar nolu 03.07.2013 tarihli mahkeme kararının onanmasına ilişkin kararının kaldırılmasına, davalının yargılama giderlerine ilişkin temyiz nedeni yerinde olduğundan; mahkemenin hüküm fıkrasının 4 nolu bendinde yer alan yargılama giderlerine ilişkin tüm rakam ve sözcüklerinin silinerek yerine "davacının yaptığı 21,15 TL başvurma harcı, 21,15 TL peşin/nisbi harç, 3,30 TL vekalet harcı, 54,85 TL pul, davetiye gideri, 30,00 TL tanık ücreti olmak üzere toplam 130,45 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, davalının yaptığı 148,55 TL keşif harcı ile 750,00 TL bilirkişi ücreti ve diğer giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, usul ve kanuna uygun olan 15.04.2013 tarihli kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/26366, K. 2013/23051, T. 23.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-26366-e-2013-23051-k-e910d72da9dd