Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/22696 E. 2013/17812 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/22696
Karar No
2013/17812
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 09.01.2008-31.07.2012 tarihleri arasında muhasebeci olarak çalışmakta iken iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının satış elemanı olarak çalıştığını, davacının kendi eşinin davayısının oğlu olduğunu belirtmiş yargılama sırasında da davada görevsizlik kararı verilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, davacı tanıklarının, davacının davalı ile ortak olduğu, işyerinin patronu olduğu yönündeki beyanları dikkate alınarak taraflar arasındaki ilişkinin ortaklık ilişkisi olduğu gerekçesiyle davada görevsizlik kararı verilmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davada mahkemenin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Davanın yasal dayanağı 5521 Sayılı Yasa'nın 1 inci maddesidir. Anılan madde de; İşçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği bildirilmiştir. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a) Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren ya da işveren vekili olmalıdır. b) Uyuşmazlık İş Sözleşmesinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanmalıdır. Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, dava şartı olduğundan HMK'nun 114/1. maddesi gereğince mahkemece kendiğilinden dikkate alınmalıdır. Mahkemenin görevini belirlerken taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir. Somut olayda mahkemece tanık beyanlarına itibar ile davada görevsizlik kararı verilmiş ise de davacı iddiasına göre davalının bir savcılık soruşturması sırasında alınan ifadesinde davacının yanında 2010 yılında satış elemanı olarak çalışmaya başladığını belirttiği anlaşılmaktadır. Buna göre yukarıda belirtilen soruşturma evrakı getirtilerek dosya kapsamındaki mevcud deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde davacıya iadesine, 30.10.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/22696, K. 2013/17812, T. 30.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-22696-e-2013-17812-k-21adf4df5ff2