Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/2205 E. 2013/2400 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/2205
Karar No
2013/2400
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, son dört aylık ücretinin ödenmediğini o nedenle 18.01.2011 tarihinde ihtarname çekerek iş akdini sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davacının işyerinden kendisinin ayrıldığını ve sonrasında devamsızlık yaptığını bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı kazanamayacağını, yasal çalışma saatleri dışında çalışmasının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, sözleşmesinin davacı tarafından alacaklarının ödenmemesi üzerine 4857 sayılı Yasanın 24/II-e bendi gereğince haklı nedenle feshedildiği bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanacağı, ihbar tazminatına hak kazanamayacağı ve diğer işçilik alacaklarının ise ispatlanmış olması nedeniyle kabulüne karar verilmiştir. Kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken ücret noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. Kıdem tazminatına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32. maddesinde sözü ../.. 2013/2205-2400 S.2 edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Buna göre ikramiye, devamlılık arz eden prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, kira, aydınlatma, servis yardımı, yemek yardımı ve benzeri ödemeler kıdem tazminatı hesabında dikkate alınır. İşçiye sağlanan özel sağlık sigortası yardımı ya da hayat sigortası pirim ödemeleri de para ile ölçülebilen menfaatler kavramına dahil olup, tazminata esas ücrete eklenmelidir. Satış rakamları ya da başkaca verilere göre hesaplanan pirim değişkenlik gösterse de, kıdem tazminatı hesabında genişletilmiş ücret kavramı içinde değerlendirilmelidir. Somut olayda kıdem tazminatına esas ücret belirlenirken işyerinde hafta da 6 gün çalışılıp yemek yardımı yapıldığı ve bu nedenle de 6 günlük yemek ücreti hesabı yapılıp giydirilmiş ücrete dahil edilmiştir. Ancak tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere işyerinde Cumartesi günleri yarım gün çalışma olup o gün yemek yenmemektedir. Hal böyle olunca kıdem tazminatına esas ücret belirlenirken yemek ücretinin 5 gün yerine 6 gün üzerinden hesaplama yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 07.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/2205, K. 2013/2400, T. 07.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-2205-e-2013-2400-k-1975400404cb