Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/19554 E. 2013/14588 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerine geçici işçi olarak işe alınıp sürekli giriş çıkış işlemleri yapılarak süreklilik arzeden işlerde çalıştırıldığını, 01.01.1993 tarihinde kadrolu işçi olduğunu, iş akdinin özelleştirme sonucu 21.11.2003 tarihinde sona erdirildiğini belirterek işçilik alacaklarınındavalıdan tahsilini istmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemelerinin görev alanına girmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mevcut davada iş mahkemesinin görevli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Görev kamu düzenindendir, 6100 sayılı HMK.’un 114/1.b maddesi uyarınca dava şartıdır ve yargılamanın her aşamasında resen dikkate alınmalıdır.

5521 sayılı Kanun uyarınca bir uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülebilmesi için işçi sayılan kişilerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından ... hukuki uyuşmazlığın bulunması gerekir.

Dosya içeriğine göre davacı davalıya ait işyerinde 21.11.2003 tarihine kadar 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında statü hukuku kapsamında çalışmıştır. Talepte bulunulan dönem arada iş ilişkisinin bulunmadığı, davacının statü hukuku kapsamında olduğu süredir. Talep konusu iş sözleşmesinden ve İş Kanunu’na dayanan bir talep olmadığından ve uyuşmazlıkta idari yargı görevli olduğundan mahkemenin davada iş mahkemesinin görevli olmadığı yönündeki kabulü doğrudur. Ancak mahkemece davanın HMK.nun 114/1-b maddesi uyarınca "yargı yolunun caiz olmaması" nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmekte ise de bu hata yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1. bendinin hükümden çıkarılarak yerine; “Davanın HMK'nun 114/1-b maddesi uyarınca yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle aynı yasanın 115/2. maddesi uyarınca usulden reddine” cümlesinin yazılmasına kararın hüküm fıkrası düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.