Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/13011 E. 2013/19457 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellike de bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davalı yararına hükmedilen avukatlık ücreti çekişme konusudur. Gerek yasal, gerekse hakkaniyet ve takdiri indirimler nedeniyle davanın kısmen kabul edilmesi halinde, indirimden dolayı reddedilen kısım yönünden davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilip edilmeyeceği önem kazanmaktadır. Davanın açıldığı veya ıslah yoluyla dava konusunun artırıldığı aşamada, mahkemece ne oranda ve miktarda indirim yapılacağı işçi tarafından bilenememektedir. Bu nedenle fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden indirim yapılması durumunda, reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilemeyeceği Dairemizce kabul edilmiştir. Bu itibarla, Borçlar Kanununun 43, 44, 161/son ve 325/son maddelerinin uygulanmasından kaynaklanmış olsa dahi, kısmen reddedilen miktar için davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilemeyeceğinden mahkemenin bu yöndeki kabulü doğrudur. Somut olayda, davacının talep ettiği ücret alacağı, dava açıldıktan sonra ödenmiştir. Yıllık izin alacağı yönünden ise dava dilekçesi ile talep edilen miktar 50,00 TL olduğu görülmüştür. Mahkemece davacının ücret alacağı ile yıllık izin alacağının reddine karar verilmiş, fazla çalışma ve genel tatil alacakları yönünden ise hakkaniyet indirimi yapılarak hüküm kurulmuştur. Davalı yararına avukatlık ücretine hükmedilmesini gerektiren husus yıllık izin alacağı yönünden geçerli olup davacının yıllık izin alacağı bulunmadığından talep ettiği 50,00 TL alacağın reddine karar verilmesi nedeniyle karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12/2.fıkrası uyarınca "Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.666,66 TL’ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez" düzenlemesi karşısında davalı yararına 50,00 TL avukatlık ücretine hükmedilmesi gerekirken, 21,00 TL avukatlık ücretine karar verilmesi ayrıca davacının ücret alacağı dava açıldıktan sonra ödendiğinden "konusu kalmayan ücret alacağı ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi gerekirken ücret alacağı talebinin reddine karar verilmiş olması hatalı ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 5 nolu bendinin silenerek yerine; "5-Davacının ücret alacağına ilişkin talebi konusuz kalmakla hüküm kurulmasına yer olmadığına, yıllık izin alacağı talebinin tümden diğer alacaklardan fazla talebin reddine "rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, 9 nolu bendinin silinerek yerine; "9-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 12/2.fıkrası uyarınca reddedilen miktar toplamı olan, 50,00TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.