Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/12706 E. 2013/19852 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, 26 Şubat 2002-22 Şubat 2007 tarihleri arasında son alt işveren ... Limited Şirketi işçisi olarak Üniversite hastanelerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, ihbar ve kıdem tazminatı ödenmeden iş akdine son verildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davacının 22.02.2007 tarihinde iş akdinin feshedildiğini iddia ettiğini, ancak bu tarihten sonra da davacıya ücret ödemesi yapıldığının tespit edildiğini, davalı üniversitenin ihale makamı olduğunu ve bu nedenle davada hasım olamayacağını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, talep ve Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları göz önüne alınarak davacının 25.02.2002-22.02.2007 tarihleri asında üniversite hastanesinde aralıksız olarak çalıştığı, dosyadaki Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarından 28.02.2007 tarihinde çıkış, 01.03.2007 tarihinde işe giriş gösterildiği, puantaj kartlarının incelenmesinde davacının 01.03.2007 tarihinden itibaren ... Sosyal Hizmetler Şirketi işçisi olarak Üniversite Hastanesinde çalışmasına ara vermeden devam ettiğinin görüldüğü, her ne kadar bilirkişinin ilk raporunda davacının iş akdinin feshedilmediği devam ettiği görüşüyle hesaplama yapmamışsa da Hacettepe Üniversitesi vekilinin cevap dilekçesinde ve Hacettepe üniversitesi hukuk müşavirliğinin 6.6.2012 tarihli yazısında da açıkça belirtildiği gibi davacının 25.2.2002-22.2.2007 tarihleri arasında üniversite hastanelerinde değişik taşeron firmalar yanında olmak suretiyle temizlik görevlisi olarak çalıştığının belirtildiği, bu durumda davacının iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiği anlaşıldığından davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacı aralıksız çalışmakla ve fesih durumu bulunmamakla izin talep etme hakkı doğmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, 6100 sayılı HMK'nun 298/2.maddesi gereğince sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa 12/11/2012 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Kısa kararda kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücretine hükmedilirken, gerekçeli kararda davacının iş akdinin devam edip etmediği konusunda çelişkili kabule ilişkin açıklamalar bulunmakta, ayrıca hüküm fıkrasında davacının yıllık izin ücretinin kabul edilmesine rağmen karar gerekçesinde davacının aralıksız çalışması ve fesih durumu olmadığı bu nedenle izin talep etme hakkının doğmadığının belirtildiği görülmektedir. Konuyla ilgili 10.4.1992 günü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ayrıca davalı üniversite harçtan muaf olduğu halde harçla sorumlu tutulması da hatalıdır. O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.