Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/11913 E. 2013/17726 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, 01/05/1987 tarihinden itibaren sinema işletmeciliği yapan ... Tur.Ltd.Şti.'nde makinist olarak çalıştığını, çalışmasına devam ederken Haziran 2007 tarihinden itibaren işyeri devriyle davalı şirkette çalıştırılmaya başladığını, 31/06/2010 tarihinde haklı olarak müvekkilinin emeklilik nedeniyle iş aktini sonlandırdığını, 700,00 TL net maaş aldığını, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davacının çalıştığını iddia ettiği ... ve ... Sinemalarının 15/06/2007-04/04/2008 tarihleri arasında kiralandığını, işyerinin devralınmadığını, 27/06/2007 öncesi dönemden kendilerinin sorumlu olmadığını, davacının hak ettiği tüm alacakların banka hesabına ödendiğini, iyiniyetli olarak 2001 yılından itibaren hesaplama yapılarak alacaklarının ödendiğini, ücretinin net 630,00 TL olduğunu, ayrıca 82,00 TL asgari geçim indirimi ödendiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davacının aylık net 630,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek, yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti taleplerinin kabulüne, davalı yanca ödenen kıdem tazminatı miktarı gözetilerek bakiye kıdem tazminatı alacağı bulunmaması ve fazla çalışma iddiasının kanıtlanamaması nedeniyle bu taleplerin reddine karar verilmiştir. Davacı ücretinin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 Sayılı İş Kanununun 37'nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur. Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir. Somut olayda, davacının ücretinin davalı iddiası gibi 630,00 TL olduğu kabulüyle hüküm kurulmuştur. Ancak davacı yanca dosyaya sunulan Gümüşsuyu Şubesine ait hesap ekstresi incelendiğinde, davacıya 02/02/2010 tarihinde 733,00 TL, 02/03/2010 tarihinde 712,00 TL, 01/04/2010 tarihinde 712,00 TL, 03/05/2010 tarihinde 733,00 TL, 01/06/2010 tarihinde 754,00 TL ücret ödemesi yapıldığı görülmüştür. Ücretin bankaya yatırılmak suretiyle ödendiği banka kayıtları ile sabittir. Yapılacak iş, davalı işverenden bordroları getirterek ve ilgili bankadan banka kayıtları istenerek davacı işçinin ücretinin tespit edilmesi ve ayrıca davacının sunmuş olduğu Gümüşsuyu Şubesine ait hesap ekstresindeki ücret ödemesi ile ilgili banka kaydı hakkında davalının beyanının alınarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir. O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.