Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/10101 E. 2013/17309 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2- Davacı, davalı işyerinde 23.08.2005-07.06.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, işyerinde ekonomik kriz nedeniyle 2009/Haziran ile Aralık döneminde kısa çalışma uygulandığını, 15 gün çalışıp 15 gün ücretsiz izin kullanıldığını, 15 günlük ücretin işverence, 15 günlük ücretin ise İşkur tarafından davacının banka hesabına yatırıldığını, iş akdinin 07-08-09/06/2011 günlerinde izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi sebebiyle 4857 sayılı Yasanın 25/2-g maddesi gereğince 13/06/2011 tarihinde feshedildiğini, kıdem tazminatı talep hakkının bulunmadığını, asgari ücretle çalıştığını ve tüm ücretlerinin banka hesabına yatırıldığını, ücret alacağı bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, 6 yıla yakın kıdemi olan ve tek geçim kaynağı emeği karşılığı kazandığı ücret olan işçinin nedensiz olarak işi bırakmış olmasının hayatın olağan akışına uygun görülmediği, dosyadaki mevcut kayıtlardan ve davacı tanıklarının beyanlarından da anlaşılacağı üzere ücretlerin geç ödendiği, (Mart ve Nisan ayları ücretleri dava açılmazdan önce 06.06.2011 tarihinde Mayıs ve Haziran ayı ücreti 15.06.2011 tarihinde dava açıldıktan sonra ödenmekle) dosya içeriği ve bilirkişi raporuyla da davacının ücretlerinin geç ödendiğinin belirli olduğu, feshin 07.06.2011 tarihinde gerçekleşmesi ve fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarına itibar edilemeyeceğine ilişkin hukuksal gerçek karşısında davalı savunmasına itibar edilmediği, ayrıca davalı şirketin haklı fesih konusunda başkaca bir iddia da bulunmadığı gibi her hangi bir ispat vasıtası da sunmadığı, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenlerle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının dava dilekçesinde ücret alacağı talep ettiği, davalı tarafça davacının ücret alacaklarının dava açıldıktan sonra ödendiğinin sabit olduğu ve bu hususun Mahkemenin de kabulünde olduğu anlaşılmış olmakla davacının ücret talebinin konusuz kalması nedeniyle ücret alacağı konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken ücret alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıgın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı kararı davacının temyiz etmediğide gözetilerek avukatlık ücreti, yargılama giderleri yönünden değişiklik yapılmadan HMK.nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin 4.paragrafının silinerek yerine; “Davacının ücret alacağı talebi konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.