Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/2131 E. 2026/7976 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/2131
Karar No
2026/7976
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi SAYISI : 2024/264 E., 2025/419 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İTİRAZA KONU KARAR : Onama İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Onama kararının kaldırılması ile kararın incelenmeksizin iadesi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2026 tarihli ve 2025/5797 Esas, 2026/1060 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.06.2026 tarihli ve 7- 2025/110484 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 308/1. maddesi gereği yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "İlk derece mahkemesinin 03/07/2025 olan karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 02/03/2024 tarihli (12/03/2024 tarihinde yürürlüğe giren) ve 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231/12. fıkrası ve CMK'ya eklenen geçici 6. madde hükümleri nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin 26/05/2016 tarihli hükmünü inceleyerek bozma kararı veren özel dairenin 26/12/2023 tarihli bu bozma kararı sonrasında, ilk derece mahkemesinin 03/07/2025 tarihinde verdiği hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231/12. fıkrası ve CMK'ya eklenen geçici 6. madde hükümleri uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu gözetilmeden, temyiz yoluna tabi olduğu kabul edilip esastan incelenerek onanmasına hükmedilmesi hukuka aykırı olduğundan itirazın kabulü ile Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 10.02.2026 tarihli ve 2025/5797 Esas ve 2026/1060 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin kararının kaldırılması ve dosyanın, görevli ve yetkili bölge adliye mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesine karar verilmesi" şeklindeki talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE İtiraz yazısı ve tüm dosya kapsamına göre yapılan değerlendirmede; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.01.2026 tarihli, 2025/11-200 Esas, 2026/19 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun’nun 231/12. fıkrası ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 6. madde hükümleri nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin Bölge Adlîye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR 1. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin, 10.02.2026 tarihli ve 2025/5797 Esas, 2026/1060 Karar sayılı onama ilâmının KALDIRILMASINA,

Katılan ... İdaresi Vekili ve Adlî Süreçteki Çocuk Müdafiin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; İlk Derece Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 7499 sayılı Kanun'la değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/12. fıkrası ve anılan Kanun’a eklenen Geçici 6. madde hükümleri nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğu ve kanun yolu incelemesinin Bölge Adlîye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adlîye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere Tebliğname'ye uygun olarak, oy çokluğuyla İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.09.2026 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

KARŞI OY; "Dairemizin sayın çoğunluk görüşü ile azınlık görüşü olarak tarafımda oluşan uyuşmazlık, temyiz denetiminden geçtikten sonra hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın, temyiz mi yoksa istinaf kanun yolu denetimine mi tabi olduğunun belirlenmesine ilişkindir.

HUKUKİ SÜREÇ ; Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 26/05/2016 tarihli ve 2016/128 esas ve 2016/795 karar sayılı kararıyla 5607 sayılı Kanun gereğince SSÇ'nin mahkumiyetine karar verildiği, karar katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilince Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/12/2023 tarihli ve 2021/1824 esas ve 2023/11666 karar sayılı kararıyla bozularak mahkemesine iade edildiği,

Bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesinin 03/07/2025 tarihli ve 2024/264 esas ve 2025/419 karar sayılı kararıyla SSÇ'nin 5607 sayılı Kanun gereğince kaçakçılık suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

Karar katılan ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilince Yargıtay 7. Ceza Dairesince 10/02/2026 tarihli ve 2025/5797 esas ve 2026/1060 karar sayılı kararla hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de,

Dosyanın incelemesinde, aşağıda yer verilen nedenlerle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308. maddesi uyarınca sanık lehine itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmasına dair, yapılan itiraz başvurusu üzerine, itirazı inceleyen heyetimizin sayın çoğunluğu itirazın kabulüne, dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere incelenmeksizin iadesine ilişkin görüşünün aksine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı yerinde görülmediğinden, itirazın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile karara muhalifim.

ŞÖYLE Kİ ; 1412 sayılı CMUK'ta olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı CMK'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir. Usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça 'hemen ve derhal uygulanma' ilkesidir. Anılan ilke uyarınca usul işlemleri yapıldıkları sırada yürürlükte olan muhakeme kanunu

hükümlerine tâbi olacaktır. Usul kanunlarında yapılan değişiklikler, yasa yürürlüğe girdikten sonra yapılacak işlemler hakkında uygulanacak olup maddi ceza hukuku kurallarının aksine geçmişe yürümezler.

Öncelikle, yasal mevzuatı irdelediğimizde, A-) 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 18. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 5271 sayılı CMK'nın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine 1412 sayılı CMUK yürürlükten kaldırılmıştır.

Ancak yeni usul yasası sisteminde, yasa yolları içinde istinafa yer verilmesi ve bölge adliye mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 'Temyiz ve karar düzeltme' başlıklı 8. maddesinin birinci fıkrasında; 'Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır.' hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı CMUK'un 3 05... . maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür.

Böylelikle kanun koyucu, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden önce verilerek temyiz incelemesinden geçen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı CMK'nın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanacağını düzenlemek yoluyla bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce dosyanın karara bağlandığı durumlarda nihai karar kesinleşinceye kadar başvurulacak kanun yolunun istinaf değil, temyiz kanun yolu olduğunu da işaret etmiş bulunmaktadır.

Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen ilk hükmün, temyiz yasa yoluna tabi olması nedeniyle bozma ilâmı sonucunda 20.07.2016 tarihinden sonra verilen son kararın da temyiz denetimine tabi olacağında bir kuşku bulunmamaktadır.

Ceza Usul Hukukunda kıyas mümkün olduğundan, daha önceden temyiz denetiminden geçerek bozma ilâmı sonrasında verilen hükümlerde olduğu gibi uyarlama talebi üzerine bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararların da daha önce Yargıtay denetiminden geçmeleri nedeniyle yine temyiz yasa yoluna tabi olması gerektiğinin kabulüne ilişkin yerleşmiş Yargıtay İçtihatları ve tıpkı aynı gerekçe ile Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nca bu doğrultuda verilip, daha sonra rücu edilen 15.10.2025 tarihli ve 2025/169 Esas sayılı kararı ile de kanun koyucunun davanın makul sürede sonuçlandırılması yönündeki amacına da uygun düşmektedir.

Yine, 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'la CMK'nın 231/12. maddesinde yapılan değişiklik ile '272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen

kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır. 272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir. İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir.' şeklinde düzenleme yapılarak ilk derece mahkemelerince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi tutulduğu, usul hükümleri yönünden derhal uygulanma ilkesinin geçerli olduğu cihetle temyize konu kararın verildiği 27.06.2024 tarihi itibarıyla 7499 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/12. maddesinin yürürlükte olup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların itiraz yasa yoluna tabi olmadığı, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki 'Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.' şeklindeki düzenleme uyarınca, sanık hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hâlde hükmün istinaf yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin iadesine karar verilmesi hukuka aykırılık oluşturduğu,

Ayrıca, 02.03.2024 tarihli ve 7499 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231/12. maddesinde değişiklik yapılırken, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 6/2-b-c maddelerindeki; 'b) 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında itiraz kanun yolunun uygulanmasına devam olunur. Bu itirazlar, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onikinci fıkrasında yapılan değişiklikten önceki hükümlere göre sonuçlandırılır. c) 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarıyla ilgili olarak 231 inci maddenin onbirinci fıkrası gereğince hükmün açıklanması veya yeniden kurulması hâlinde, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onbirinci fıkrasında yapılan değişiklikten önceki kanun yoluna ilişkin hükümler uygulanır.' hükümleri nazara alındığında; sanık hakkındaki hükümlerin daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hâlde hükmün istinaf yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle incelenmeksizin iadesine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

SONUÇ OLARAK ; Yukarıda sunduğum gerekçelerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazının REDDİNE, karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan, Sayın çoğunluğun “dosyanın incelenmeksizin iadesine” ilişkin kararına muhalifim.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/2131, K. 2026/7976, T. 08.09.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-2131-e-2026-7976-k-bdccc842e79a