Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2026/119 E. 2026/2177 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2026/119
Karar No
2026/2177
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/216 E, 2021/1272 K SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 25.12.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155085 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2026 tarihli ve KYB - 2025/155085 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.01.2021 tarihli ve 2020/68824 esas, 2021/283 sayılı iddianame ile açılan kamu davası üzerine Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın mahkumiyetine karar verilmiş ise de sanığın aynı eylemi hakkında daha

önceden Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.09.2020 tarihli ve 2020/61644 soruşturma sayılı iddianame ile sanık hakkında açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, Bursa 34. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2020 tarihli ve 2020/374 esas, 2020/224 sayılı kararı ile sanığın anılan suçtan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince, mükerrer davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesindeki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesinin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2021 tarihli ve 2021/216 Esas, 2021/1272 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309/4-d maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak yukarıda bahsi geçen mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun'un 223/7. maddesi uyarınca REDDİNE, Mahkemece hükmedilen bu CEZANIN KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2026/119, K. 2026/2177, T. 25.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2026-119-e-2026-2177-k-da330e08dd3b