Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/737 E. 2025/6605 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/173 E., 2024/147 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafî, sanık ... müdafî TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama Sanık ... müdafiin eski hale getirme talepli temyiz istemi yönünden; sanık müdafiin temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır. Sanık ... müdafiin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I- Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Sanığın yokluğunda verilen kararın, bozma sonrası duruşma için çıkartılan tebliğ adresine ve 06.01.2021 tarihli duruşmada beyan ettiği adresi olan "... mah, 1993 sok. ... 2.Residance A Blok D:41 Esenyurt/İstanbul" adresine tebliğe çıkartıldığı, tebligatların bilâ tebliğ iadesi üzerine bu kez "... Mah. ... Sk. No: 25H İç kapı no:15 Esenyurt / İstanbul" adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi şerhli mernis ibareli tebligat çıkartıldığı ve kararın bu şekilde muhtara 28.10.2024 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen iki haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.01.2025 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II- Sanık ... Müdafiin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Hükmün kazanılmış hakka ilişkin bendinde yer alan; Dairemizin 26.06.2019 tarihli bozma ilâmına konu 28.06.2013 tarihli ve 2010/225 Esas, 2013/179 Karar sayılı hükmün yalnızca sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sanıklar hakkında, temel ceza belirlendikten sonra kazanılmış hakları gözetilerek sanıkların cezasının 1 yıl 8 ay hapis ve 8.320,00 TL adlî para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken yazılı şekilde bu miktar üzerinden cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün, sanıkların cezada kazanılmış hakkına ilişkin düzenlemenin bulunduğu bendinden "....sonuç olarak sanıkların 1 yıl 8 ay hapis ve 416 gün adlî para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına" ifadesinin çıkartılarak yerine "...sonuç olarak sanıkların cezalarının 1 yıl 8 ay hapis ve 8.320,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" ibaresinin hükme eklenmesi ve anılan bendin devamındaki 416 gün adli para cezasının gün para cezasına çevrildiği bent ile netice cezanın belirlendiği bendin hükümden çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.