Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/5918 E. 2026/3846 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5918
Karar No
2026/3846
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/214 E., 2025/498 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanun'la 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia, savunma ve toplanan tüm delillerle birlikte 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde yer alan koşulların varlığının gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; Soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan faydalanma imkânı olduğu bildirilmeyen sanığın bozma ilâmından sonra suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katını yatırarak etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanma iradesini ortaya koyduğu gözetilerek, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadale Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi gereği sanığa verilen cezada 1/2 oranında indirim yapılarak 6 ay hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, uygulama maddesi ile indirim oranı da belirtilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir. Açıklanan nedenle, sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği; kararın (5) numaralı bendinde yer alan "Sanığın gerek soruşturma gerek kovuşturma aşamasında, gerekse 7242 sayılı Kanun ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12. madde uyarınca bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren doksan gün içinde suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katını Devlet Hazinesine ödediği anlaşılmakla" ifadesinin çıkartılarak yerine "7242 Sayılı Kanunla Değişik 5607 Sayılı Kanun'un 5/2. maddesi gereğince sanığın kendisine bildirilen gümrüklenmiş değerin iki katı tutarını yatırdığı anlaşılmakla, soruşturma aşamasında kendisine ihtarat yapılmayan sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak" ifadesinin eklenmesi suretiyle kararın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/5918, K. 2026/3846, T. 02.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-5918-e-2026-3846-k-d20c5136de10