Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3559 E. 2026/5476 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/3559
- Karar No
- 2026/5476
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/135 E., 2025/55 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'un 8. maddesindeki düzenleme uyarınca sanık hakkındaki hükmün daha önce Yargıtay temyiz incelemesinden geçmesi ve 01.06.2024 tarihinde yürürlüğe giren 7499 sayılı Kanunla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamı göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Ancak, Sanık hakkında, suç tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Kanun'un 89. maddesi ile değiştirilen 5607
sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/11. maddesinin onbirinci fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5. ve 3/10. fıkraları uyarınca hüküm kurulması, akabinde 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/23. fıkrası ile 5/2. fıkrasına getirilen düzenlemelerin sanık lehine değerlendirilmesi gerekirken, temel cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunmayan, uygulanma imkanı olmayan 5607 sayılı Kanun'un 3/11. fıkrasına göre temel cezanın belirlenmesinden sonra aynı Kanun'un 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23. fıkrasının uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.
Açıklanan nedenlerle, sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.