Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/328 E. 2026/4223 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/328
- Karar No
- 2026/4223
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1334 Esas, 2024/1922 Karar SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine, suça konu eşyaların müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bozma üzerine verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A.Bozma İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi kararının katılan vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 29.03.2023 tarihli ve 2022/17491 Esas, 2023/3021 Karar sayılı kararı ile ''Sanığın uhdesinde ele geçirilen kaçak eşyaları savunmasında satacağını beyan etmesi, eşyanın kaçak vasfının savunmasına göre sanık tarafından kabul edilmesi karşısında sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşıldığından atılı kaçakçılık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken suça ilişkin ikrar gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle beraatına karar verilmesi'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. B.Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci
Bozma ilâmı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.09.2024 tarihli ve 2023/1334 Esas, 2024/1922 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi delaleti ile 3/5, 3/ 10... /23. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2 ve 58/6. maddeleri gereği 1 yıl hapis ve 40,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hürriyeti bağlayıcı cezanın 1. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, suça konu eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi delaleti ile 537 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ...'nın Temyiz Sebepleri Suça konu eşyaların kişisel kullanım sınırında kalmasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve kendisine kamu zararının usûlüne uygun bildirmemesine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesinin son cümlesi kapsamında "Soruşturma evresinde, ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." düzenlemesinin getirildiği, mahkemece 24.06.2024 tarihli duruşmada sanığa etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı belirlenmekle, soruşturma aşamasında kendisine ihtaratta bulunulmadığı anlaşılan sanığa suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutar açıkça bildirilerek hüküm tarihine kadar ödemesi halinde cezasından 1/2 oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerekirken bu ihtarat yapılmadan hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III.KARAR ''Değerlendirme ve Gerekçe'' bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararına yönelik olarak sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2026 tarihinde karar verildi.