Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/2615 E. 2025/10869 K. – İzin Tecavüzü

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/410 E., 2024/517 K. SUÇ : İzin tecavüzü HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Tebliğnamede ihbara konu suçun Antalya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/996 Esas, 2017/901 Karar sayılı ilâmı olduğu yönünde görüş belirtilmiş ise de; sanık hakkında (Kapatılan) Gölcük Donanma Komutanlığı Askerî Mahkemesinin 2010/2 37... /139 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Küçükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.11.2017 tarihli ve 2016/516 Esas, 2017/895 Karar sayılı ilâmı ile yapılan ihbar üzerine açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin "15.03.2007-02.04.2007" şeklinde gösterilmesi yerine "15.03.2007" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.04.2010 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 28.08.2014 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alındığında, sanığa atılı suçun işlendiği 15.03.2007-02.04.2007 tarihinden karar tarihi olan 27.11.2024 tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.