Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/1308 E. 2025/7245 K.

SAYISI : 2024/336 E., 2024/147 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşyanın ve nakil aracının müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 1.Sanığın adlî sicil kaydında yer alan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2014 kesinleşme tarihli ve 2013/232 Esas, 2013/1090 Karar sayılı olup uyarlama yargılaması yapılarak erteli 10 ay hapis cezası verilen ilâmın tekerrüre esas alınması gerekirken sonradan yürürlüğe giren kanun ile suç olmaktan çıkartılan eylemine ilişkin Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.09.2008 kesinleşme tarihli ve 2007/389 Esas, 2008/210 Karar sayılı ilâmının tekerrüre esas alınması, 2.Sanık hakkında hem hapis hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin (5). bendi hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen ve dosyamıza eklenen Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/232 Esas, 2013/1090 Karar sayılı 06.03.2014 tarihinde kesinleşmiş, uyarlama yargılaması sonrası aynı Mahkemenin 2023/41 Esas, 2023/168 Karar sayılı kararı ile erteli 10 ay hapis cezası verilen ilâmı ile mükerrir olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının MÜKERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNE GÖRE ÇEKTİRİLMESİNE, aynı Kanun'un 58/7. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra hakkında DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANMASINA," ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.05.2025 tarihinde karar verildi.