Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/6256 E. 2024/10125 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/269 E., 2024/754 K. SUÇLAR : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın ağaç kesmesinin soyut iddiadan ibaret olduğuna, tutanak tanıklarının sanığı ağaç keserken görmediklerini beyan ettiklerine, savunmada bahsi geçen ...'ın tanık olarak dinlenilmesi gerektiğine, tanık ...'in savunmayı doğrulamasına rağmen sanığın cezalandırıldığına, sanığın suç kastı olmadığına ve hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, sanık hakkında yeniden suç duyurusunda bulunulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suça konu yeri tutanak tarihinden sonra kullanmadığına, eksik inceleme ile savunma hakkı kısıtlanarak karar verildiğine, sanığın son sözünün sorulmadığına, ek karar ile sanık aleyhine hüküm kurulamayacağına ve kararın bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2024 tarihinde karar verildi.