Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2024/2039 E. 2024/6447 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/257 E., 2023/202 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Sanık ... hakkında İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/257 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemine uyan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin yirminci ve yirmiikinci fıkraları uyarınca neticeten 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereği ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, karar istinaf edilmeksizin 23.03.2023 tarihinde kesinleşmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.02.2024 tarihli ve 94660652-105-35-29920-2023-KYB sayılı yazısı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.3024 tarihli ve KYB-2024/22342 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.03.3024 tarihli ve KYB-2024/22342 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 3/20 ve 3/22. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2023 tarihli ve 2022/Esas, 2023/202 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Mahkemece dosyadan el çektikten sonra verilen, sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/07/2023 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/02/2023 tarihli kararı ile ikinci kez tekerrüre esas alınan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2021 tarihli ve 2020/2186 Esas, 2021/937 sayılı kararı incelendiğinde, anılan kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçelere dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'ın ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/257 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince kanun yararına bozulması talep edilen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2023 tarihli ve 2022/257 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasından 7 nci bendi çıkartılarak, yerine "İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/2186 Esas, 2021/927 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak, sanığa verilen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,” ifadesinin eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2024 tarihinde karar verildi.