Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/3219 E. 2024/6280 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3219
Karar No
2024/6280
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/3 E., 2022/630 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen erteleme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, suçta kullanılan araçla ilgili müsadere kararı verilmesi gerektiğine, kararın sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiin temyiz isteği, hüküm tarihinde sanığın talimatla savunmasının aynı gün alındığına, sanığa zararı gidermesi için süre verilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, önleme araması kararı ile uygulama noktasında durdurulan araçta çift yakıt deposu olduğunun görülmesi üzerine yapılan aramada 1100 litre motorin ele geçirilmiştir. Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalarda, şoför olduğunu, yakıtı aracında kullanmak için aldığını, ticari amacının olmadığını, zararı karşılamak istediğini beyan etmiştir. ... - Pal raporunda suça konu motorinin ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu tespit edilmiştir. Sanıktan ticari mahiyette kaçak akaryakıt ele geçirilmiş olması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22 nci madde fıkrasının “23.” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23 üncü maddesinde yer alan "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenleme 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanun'da hüküm altına alınmaktadır. Bu itibarla suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11 inci maddesi ile sonradan yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11 inci maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/23, 5/2 nci maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe Kanun'un tespiti yerine, 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/11 inci maddesine göre belirlenen temel cezayla birlikte 7242 sayılı Kanun ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/23 üncü maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, 2.7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği cihetle, suça konu kaçak eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanık tarafından hüküm verilinceye kadar ödeme yapabileceğinin ihtarı gerektiği gözetilmeden savunma hakkının kısıtlanması, 3.Kaçak olduğu anlaşılan suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 10.06.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/3219, K. 2024/6280, T. 10.06.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-3219-e-2024-6280-k-04928a280817