Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/2503 E. 2025/2224 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/203 E., 2022/310 K. SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında mahkûmiyet, sanık ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece verilen kararın şikâyetçi ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihi itibari ile, suçtan zarar gören ... vekilinin 13.04.2021 tarihli katılma talebinin reddine karar verilmiş ise de 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu ve hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır.

Gelibolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2016 tarihli ve 2015/683 Esas, 2016/10 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, sanık ... hakkında ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, iş bu kararın ve temyiz isteminin reddine ilişkin 15.01.2016 tarihli ek kararın şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 7242 sayılı Kanun'un 61 ve 62. maddeleri ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 ve 5. maddelerinde sanık/sanıklar lehine hükümler içeren değişikliklerin yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle Mahkemesine iade edildiği cihetle,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların eyleminin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, bu nedenle anılan Mahkemenin 15.01.2016 tarihli ve 2015/683 Esas, 2016/10 Karar sayılı dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahalline iade edilemeyeceği, iade üzerine yapılan yargılamanın hukuki değerden yoksun olduğu gözetilerek, Mahkemenin 15.01.2016 tarihli asıl kararına ve 15.01.2016 tarihli ek kararına yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin 18.02.2016 ve 03.03.2015 tarihli temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.