Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/20356 E. 2024/11143 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/266 E., 2015/922 K. SUÇ : 5809 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli ve 2015/266 E., 2015/922 K. sayılı kararı ile sanığın 5809 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.10.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/117260 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2023 tarihli ve KYB - 2023/117260 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Adı geçen sanığın aynı suçtan cezalandırılmasına ilişkin başka bir mahkûmiyet kararına ilişkin kanun yararına bozma talebinde bulunmamız üzerine emsal nitelikteki Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 24/02/2022 tarihli ve 2021/11862 esas, 2022/3550 karar sayılı bozma ilâmında da belirtildiği üzere, Dosya kapsamına göre, müşteki ..... adına kayıtlı.... numaralı telefon hattına ait 31/01/2011 tarihli abonelik sözleşmesinin müştekinin bilgisi ve rızası dışında şüphelinin yetkilisi olduğu ".... İletişim-..." isimli işyerinde tanzim edildiğinden bahisle açılan kamu davası sonucunda sanığın mahkûmiyetine dair karar verilmiş ise de; somut olayda, suça konu abonelik sözleşmesinin düzenlenme tarihinin 31/01/2011 olduğu, “Milli Savunma Bakanlığı” başlıklı belge uyarınca sanığın askerlik görevini ifa ettiği 14/09/2010-15/12/2011 tarihleri arasında kaldığının anlaşılması ve sanık müdafiinin bahse konu iş yerinin suç tarihinden önce kapatıldığına ilişkin iddiası karşısında, açıklanan hususların ilgili kamu kurumlarından sorularak, sanığın suç tarihi itibarıyla farklı bir adreste faaliyetine devam edip etmediği de araştırılmak suretiyle diğer hususların da birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2015 tarihli ve 2015/266 E., 2015/922 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-b maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.