Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/18056 E. 2024/6475 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/574 D. İş SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalafet İNCELEME KONUSU KARAR : Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/10 Karar sayılı ek kararı ile 18.01.2017 tarihli kararın aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2017 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 04.10.2017 tarihli ve 2017/1287 Esas, 2017/1294 Karar sayılı kararı ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince uyarlama yargılaması talebinde bulunulması üzerine Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 17.09.2021 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/10 Karar sayılı ek kararı ile 90 günlük sürede Devlet Hazinesine ödeme yapılmadığından ve eşyanın gümrüklenmiş değerinin "hafif" ya da "pek hafif" olmadığından bahisle uyarlama yapılamayacağına, sanık hakkında verilen hükmün aynen infazına karar verildiği, ek karara üst Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın merci Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli 2021/574 Değişik İş sayılı kararı ile süresinde yapılmadığından bahisle kesin mahiyette reddine karar verildiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 18.08.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95728 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.10.2023 tarihli ve KYB-2023/95728 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Benzer bir olay nedeniyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 12/01/2022 tarihli ve 2021/29361 esas, 2022/385 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Somut olayda, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 8.012,11 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 1. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ... Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA ..." şeklindeki, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 12/11/2020 tarihli ve 2019/10269 esas, 2020/15850 karar sayılı ilâmında yer alan, "... Hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin, dosya bilirkişiye tevdii edilerek tespit ettirilmek sureti ile; 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu ... " şeklindeki açıklamalar karşısında, Somut olayda, suça konu eşyaya mahsus tespit varakasında eşyanın gümrüklenmiş değerinin 5.106,03 Türk lirası olduğu, hükümden sonra 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasına eklenen düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği anlaşılmakla, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin pek hafif nitelikte olduğu gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/10 Karar sayılı ek kararı ile dava konusu eşyanın değerinin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası uyarınca hafif ya da pek hafif olmadığı gerekçesiyle sanık lehine uyarlama yapılamayacağından bahisle Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2017 tarihli kararının aynen infazına ve infazın kaldığı yerden devamına hükmedildiği, Erzincan 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/574 Değişik iş sayılı kararı ile itirazın usulden reddedildiği, uyarlama yargılamasına konu esasla ilgili bir karar verilmediği; buna göre sanık hakkında Tercan Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2021 tarihli ve 2016/75 Esas, 2017/10 Karar sayılı infaza dair ek kararı yönüyle de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen hususlar yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 12.06.2024 tarihinde karar verildi.