Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/15308 E. 2023/10669 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi ASIL KARAR TARİHİ : 23.12.2021 EK KARAR SAYISI : 2021/4473 E., 2021/5955 K. SUÇ : 5941 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/4473 Esas, 2021/5955 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 12. İcra Ceza Mahkemesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2018/789 Esas, 2021/275 Karar sayılı kararı ile sanığın 5941 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, netice 176.768,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 23.12.2021 tarihli ve 2021/4473 Esas, 2021/5955 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/4473 Esas, 2021/5955 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği; kararın temyize tabi olması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde yer verilen; “Adlî para cezasını gerektiren suçlarda ilk derece mahkemelerinden verilen hükümlere ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/4473 Esas, 2021/5955 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 12. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2023 tarihinde karar verildi.