Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2023/14778 E. 2024/423 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2023/14778
Karar No
2024/423
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/15 E., 2016/162 K. SUÇ : 1163 sayılı Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Yürütülen soruşturma neticesinde, sanıklar ... ve ... ile inceleme dışı diğer sanıkların 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile 1163 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan, sanık ...'un, netice 1 ... 20 gün hapis ve 500,00 TL adlî para cezası, sanık ...'in, netice hapisten çevrilen 1.000,00 TL ve doğrudan verilen 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, diğer sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanması geri bırakılmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıkların temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. S.S. Kalecik Merkez ve Gümüşpınar Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin 04.02.2012 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sonucunda yönetim kurulunu oluşturan sanıkların, 30.06.2015 tarihine kadar yapılması gerekmesine rağmen 2014 yılına ilişkin genel kurulu toplantıya çağırmadıkları anlaşılmıştır. 2.Sanıklar sonradan 08.12.2015 tarihinde 2014 yılına ilişkin genel kurul toplantısını yaptıklarını savunmuşlardır. IV. GEREKÇE 1. 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) önödemeyi düzenleyen 75 inci maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 1163 sayılı Kanun'un Ek 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendinde düzenlenen suçun önödeme kapsamına alındığı, öte yandan Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile sadece adlî para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanmasının olanaklı hale getirildiği anlaşılmakla; sanıklara öncelikle usulüne uygun önödeme önerisinde bulunulması, yerine getirilmemesi halinde ise basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukukî durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunmaktadır. 2.Sanık ... hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde, tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür. 3.Sanık ... hakkındaki hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre adlî para cezasında taksit miktarının dörtten aşağı olamayacağının gözetilmemesi kanuna aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kalecik Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2016 tarihli ve 2016/15 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2023/14778, K. 2024/423, T. 15.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2023-14778-e-2024-423-k-fd85adc57c78