Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/9607 E. 2022/18617 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Esastan ret Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesince sanığın 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. maddeleri gereğince mahkumiyetine ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine yer olmadığına dair verilen kararın sanık müdafisi ve katılan ... İdaresi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nce mahkumiyet hükmünün esastan reddine, suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine karar verilmek suretiyle esastan reddine karar verildiği, verilen kararın sanık müdafisi tarafından temyizi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 02.06.2020 tarihinde ilk derece mahkemesine iadesine karar verildiği, ilk derece mahkemesince suçta kullanılan nakil vasıtasına ilişkin olarak ortada yeni kanun değişikliğinin uygulanmasını gerektirir bir durum olmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, katılan ... İdaresi vekilinin anılan kararı temyiz ettiği ve karara yönelik temyiz incelemesi yapılması gerektiğinden bahisle dosyanın Yargıtay'a gönderildiği bu kapsamda; 7242 sayılı Yasanın 63. maddesinin "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemesine gönderilir." şeklindeki düzenleme uyarınca ilk derece mahkemesi kararının istinaf incelemesi sırasında Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet hükmünün esastan reddine, suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine dair karar kaldırılarak müsaderesine karara verilmek suretiyle esastan reddine karar verildiği, 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi uyarınca lehe Yasa değerlendirilmesi için dosyanın ancak ilk derece mahkemesine iade edilebileceği, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 02.05.2018 tarih ve 2018/131 Esas, 2018/1190 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının dosyanın ilk derece mahkemesine iadesi kararı üzerine Reyhanlı 1. Asliye Mahkemesi'nin 04/02/2021 tarih 2020/693 E, 2021/76 K. sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu, bu sebeple temyiz denetimine konu bir hükmün bulunmadığı anlaşıldığından, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'nin 02.05.2018 tarih ve 2018/131 Esas, 2018/1190 Karar sayılı kararında sanık müdafisinin ve katılan vekilinin mahkumiyet ve suçta kullanılan nakil vasıtasının müsaderesine dair verilen kararına ilişkin temyiz talebi yönünden sınırlı yapılan incelemede; Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı yine 5271 sayılı CMK'nun 286/2-f maddesi uyarınca, sadece eşya veya kazanç müsaderesine veya bunlara yer olmadığına ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 13/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.