Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3430 E. 2024/4249 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3430
Karar No
2024/4249
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/295 E., 2021/687 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden yasal faizine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 25.256,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davacının ihraç edildiği tarihten itibaren hesaplanacak asgari ücret üzerinden maddi tazminatın hesaplanması yerine maaşından yapılan kesintilerin de ilave edilmesi hukuka aykırı bulunarak 3.754,00 TL maddi tazminatın 22.11.2016 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, manevi tazminatın fazla olduğundan 17.000,00 TL olması gerektiği ve buna göre değişen vekalet ücretinin 2.490,48 TL olması gerektiğinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına, karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; hükmedilen maddi tazminatın eksik olduğunu, ceza evi masraflarının ödenmesi gerektiğini, hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğunu, maddi ve manevi tazminat için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddi gerektiğini, hükmedilen tazminatın fazla olduğunu, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini, belirtmiştir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/75-2017/202 sayılı ceza dava dosyası kapsamında davacının silahlı terör örgütüne üye olmak ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan 23.02.2016-14.02.2017 tarihleri arasında 357 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, silahlı terör örgütüne üye olmak, kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, ihaleye fesat karıştırmak ve görevi kötüye kullanmak suçlarından yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, hükmün 11.07.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın tebliğ edilmediği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, derdest dosya bulunmadığını, davacının Aziziye Belediye Başkanlığına yazılan yazıya verilen cevapta davacının 23.02.2016 tarihinde açığa alındığı ve 22.11.2016 tarihinde yayınlanan KHK ile meslekten ihraç edildiği, davacının açığa alındığı tarih ile ihraç edildiği tarih arası maaşından kesilen 1/3 oranındaki miktar ve diğer mali hakları kapsamında hesaplanması gerektiği, davacının ihraç edildiği tarihten itibaren tahliye edildiği tarihe kadarki hesaplamanın ise davacının tutuklandığı için ihraç edilmemiş olması, yapılan ihraç işleminin idari işlemden kaynaklanması nedeni ile son maaş üzerinden değil asgari ücret üzerinden hesaplanması gerektiği, davacının yargılandığı suçun gerek davacı üzerinde gerekse davacının sosyal statüsü üzerindeki etkileri, tutukluluk ve gözaltında kalınan süre, davacının sosyal statüsü nazara alınarak manevi tazminata hükmedildiği, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin ve davacı vekilinin istinaf başvurularının, düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin ceza evi masraflarının maddi tazminat olarak verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminatlara ayrı ayrı vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ve sair temyiz itirazlarına, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın fazla olduğuna ve sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.UYAP'tan yapılan kontrolde kamuda aktif çalışan olarak görünen davacının geriye dönük maaş alacaklarının idare tarafından kendisine ödenmesi gerektiği anlaşıldığından, davacının görevine iade edilip edilmediği araştırılarak iade edilmesi halinde maddi gelir kaybı bulunmadığından gelir kaybı gelir kaybı maddi tazminat talebinin reddine karar verilmemesi, 2.Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3430, K. 2024/4249, T. 16.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3430-e-2024-4249-k-92044198ee6a