Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/9392 E. 2025/559 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/9392
Karar No
2025/559
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/184 E., 2021/215 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli, yakalandığı yer göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin ilk suç tarihinin 25.03.2015, iddianame düzenleme tarihinin 19.08.2015 olduğu, Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi sorgulamasında, aynı gün incelenen Dairemizin 2021/4100 Esas sırasında kayıtlı olan Çal Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/369 Esas, 2015/384 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 09.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 28.05.2015 olduğu anlaşılmakla, Bu dosyadaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, derdest ise dosyanın birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.Sanığın etkin pişmanlık gösterip, gümrüklenmiş değerin iki katı olan tutarı ödeyip makbuzunu ibraz ettiği ve sanığa soruşturma aşamasında ihtarat yapılmadığı gözetilerek 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi gereğince cezasından 1/2 oranında indirim yapılması yerine 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, 3.Sanık hakkında belirlenen 3 yıl hapis ve 7 gün adlî para cezasının 5607 sayılı Kanun'un 3/23. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirilmesine karar verilmesi sonrasında 1 yıl hapis ve 2 gün karşılığı adlî para cezası yerine 1 yıl hapis ve 3 gün karşılığı adlî para cezasına hükmedilmesi, 4.İddianame ile müsaderesi talep edilmeyen kaçak sigaralar hakkında ek savunma hakkı da tanınmadan müsadere kararı verilmesi, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/9392, K. 2025/559, T. 14.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-9392-e-2025-559-k-61686df34ab6