Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/5906 E. 2025/15171 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5906
Karar No
2025/15171
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI: 2020/465 E., 2021/774 K. SUÇ: 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM: Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

1.Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezası ertelendiği halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesine aykırı olarak hak yoksunluğuna karar verilmesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 52/4. fıkrası gereği, ödenmeyen adlî para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3.fıkrası uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasınının ödenmemesi halinde Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilebileceği ve hükümlü hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymama halinde çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının Ceza İnfaz Kurumunda yerine getirileceğinin ihtarına karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılıkların Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekili ve sanık müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği;

1.Hükümden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi gereğince hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin bendin çıkartılması, 2.Hükmün adlî para cezasının ödenmemesine ilişkin bendindeki "... tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adlî para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarının 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3.maddesi uyarınca hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilebileceğinin ve Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması halinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının ceza infaz kurumunda yerine getirileceğinin İHTARINA,'' ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12..2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/5906, K. 2025/15171, T. 04.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-5906-e-2025-15171-k-f88974099047