Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/17035 E. 2025/14245 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/804 E. , 2021/485 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ..... .... adlı ... firması ile .... İli .... İlçesinden, İstanbul iline kaçak sigara getirileceği bilgisi alınması üzerine, sanık ...'nin kargonun .... şubesine gittiği ve kendisine ait kargoyu sorduğu sırada kendisinden önce şubeye gelen güvenlik güçlerinin kargo çuvallarının ... ilinden geldiğini ve sanığa ait olduğunu söyleyerek, kargo içerisinde yapılan kontrollerde suça konu gümrük kaçağı sigaraları ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri bulunmaması karşısında hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın kargo içerisinde gümrük kaçağı sigara olduğunu bilmediğine ilişkin savunması da nazara alındığında, hukuka aykırı arama sonucu elde edilen delil dışında sanığın mahkûmiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle sanık ...'nin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 24.11.2025 tarihinde karar verildi.