Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/15735 E. 2025/13715 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/764 E., 2021/1020 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamedeki eşya müsadere talebinin yalnızca numune olarak alınan kaçak sigaralara ilişkin olması karşısında, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak; 1.5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/5. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 8 ay hapis ve 500 gün adlî para cezası üzerinden, aynı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 1 yıl 18 ay hapis ve 750 gün adlî para cezası yerine, 2 yıl 6 ay hapis ve 750 gün adlî para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapılması,

2.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilerek giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün ikinci paragrafında yer alan ''2 YIL 6 AY HAPİS'' ibaresinin çıkarılması, yerine gelmek üzere hükme ''1 YIL 18 AY HAPİS'' ibaresinin eklenmesi, hükümden 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “15.04.2020 tarihli, 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin 1, 2, ve 3. fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.