Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/14783 E. 2024/3995 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/616 E., 2021/565 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin delilin bulunmadığına, sanığın araçta şoför olarak çalıştığına ve ... isimli kişiye aracını yüklemesi için güvenerek teslim ettiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Sanığın aracıyla yükü arasına gizlemek suretiyle sigara kaçakçılığı yapacağı bilgisinin edinilmesi üzerine otoyolda yapılan kontroller esnasında bahse konu aracın durdurulduğu, gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle Cumhuriyet savcısından alınan yazılı arama emrine istinaden sanığın kullandığı kamyonda yapılan aramada, iplik yükleri ve çeyiz eşyaları arasına gizlenmiş vaziyette 3017 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmasında; Mersin'e yük götürdükten sonra dönüşte Adana'da ... isimli kişinin yüklediği tekstil malzemelerini götürdüğünü, araca yükleme yapılırken aracın yanında olmadığını, araçta sigara olduğundan haberi olmadığını beyan etmiştir. ... isimli kişi hakkında yapılan araştırmada kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş olup anılan kişi ifadesinde iplik yükü ve çeyiz malzemelerini sanıkla birlikte yüklediklerini, sigara ile ilgisinin olmadığını beyan etmiştir. Sanığın uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 3017 karton kaçak sigaranın ele geçirilmiş olması, nakliyatçı olan sanığın mesleği dikkate alındığında kendi kullandığı ticari nitelikte araçta ele geçirilen sigaralardan haberinin olduğu kabulüyle savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 29.08.2013 yerine 28.08.2013 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 1. 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 13.01.2014 tarihli hükümde belirlenen 2 yıl 6 ay hapis ve 500 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi, 2. Suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/4. maddesi yerine 54. maddesi gereği müsaderesine karar verilmesi, 3. Yargılama kapsamında tek sanık olduğu halde katılan lehine hükmedilen vekâlet ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi isabetli bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden kazanılmış hakka ilişkin bent çıkarılarak yerine ''1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 13.01.2014 tarihli hükümde belirlenen 2 yıl 6 ay hapis ve 500 TL adlî para cezası üzerinden yapılmasına'' ibaresinin eklenmesi, müsadereye ilişkin bentte yer alan "TCK 54" ibaresi çıkarılarak yerine "TCK 54/4" ibaresinin eklenmesi, vekâlet ücretine ilişkin bentte yer alan "sanıklardan eşit şekilde" ibaresi çıkarılarak yerine "sanıktan" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2024 tarihinde karar verildi.