Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/14668 E. 2023/11322 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2020/1654 Esas, 2021/876 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2020/1654 Esas, 2021/876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan

neticeten; 10 ... hapis ve 20,00 TL adlî para cezasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve gümrük kaçağı eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2020/1654 Esas, 2021/876 Karar sayılı ek kararı ile sanık ve sanık müdafiin temyiz başvuruları hakkında, 7 günlük kanuni süreden sonra yapılmış olmaları nedeniyle reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

Sanık müdafiin temyiz sebebi; hükmün gerekçesi bulunmaksızın tefhim edilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanığın yüzüne karşı 22.06.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık tarafından 13.08.2021 tarihinde; hüküm kurulduktan sonra vekâletnamesini dosyaya ibraz eden sanık müdafii tarafından ise 07.09.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı, 1412 ve 5271 sayılı Kanunlarda öngörüldüğü haliyle gerekçenin hüküm tefhim edildikten sonra açıklanabileceği anlaşıldığından, sanık ve sanık müdafiin temyiz istekleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2021 tarihli ve 2020/1654 Esas, 2021/876 Karar sayılı ek kararında sanık ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.