Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/14214 E. 2023/5172 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 09.09.2015 tarihli ve 2015/223 Esas, 2015/414 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca hapisten çevrilen 6000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. 2.Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/30449 Esas, 2021/3271 Karar sayılı ilâmıyla; "... uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK’nun 253. ve 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararı ile sanığın marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesi uyarınca hapisten çevrilen 6000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; suç işleme kastı olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Katılan vekili 12.01.2015 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile Joker Ayakkabı isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama el koyma tedbirlerinin uygulanması talebi ile şikâyetçi olmuştur. 2. Bakırköy 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.01.2015 tarihli ve 2015/109 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, vergi levha kaydı hakkında beraat kararı verilip kesinleşen diğer sanık Yılmaz Teker'e ait olan iş yerinde 12.01.2015 tarihinde sanık ... hazır bulunduğu halde yapılan aramada; depoda, reyonda ve vitrinde satışa arz edilmiş halde toplam 89 çift Hummel marka ve logolu ayakkabı bulunarak el konulmuştur. 3. Dosyada mevcut 16.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünler ile orijinal ürünler karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve suça konu ürünlerin orijinal olmayıp, katılan adına tescilli 148263 numaralı markanın iktibas yolu ile taklit edilerek kullanıldığına, söz konusu kullanımın tüketiciler nezdinde karışıklığa ve aldatıcılığa yol açacağına, eylemin marka hakkına tecavüz sayılan fiiller kapsamında olduğuna dair görüş bildirilmiştir. 4. Sanık savunmalarında; iş yerinin sahibi olduğunu, aramada ele geçirilen ayakkabıları seyyar bir satıcıdan faturasız olarak 10,00 TL karşılında satın aldığını, bunları 35,00 TL'den satışa sunduğunu ve yasak olduğunu bilmediğini beyan ederek üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. 5.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek taraflar arasında uzlaştırma girişiminde bulunulduğu, ancak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosunca tanzim olunan, 2021/5529 sayılı uzlaştırıcı raporuna göre uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Dosyada mevcut tüm bilgi ve belgeler ile 16.04.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın iş yerinde ele geçirilen ürünlerin taklit markalı oldukları ve bu ürünlerin satışa arz edildiği hususunda şüphe yoktur. Satışa arz edilen taklit markalı ürünlerin bizatihi suçun konusunu oluşturması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekecektir. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suça konu taklit markalı ürünlerin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/177 Esas, 2021/359 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin (10) numaralı paragrafa; “TCK'nun 54. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.05.2023 tarihinde karar verildi.