Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/14208 E. 2023/1303 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/345 E., 2021/506 K. SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme, müsadere TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu (5015 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği düşmesine, kaçak eşyanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi Anılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 01.07.2008 tarihinde, sanığın evine 50 metre uzaklıktaki deponun duvarına bitişik vaziyette 51 adet jelikan içerisindeki toplam 3.315 l litre kaçak motorin ele geçirilmiştir. IV. GEREKÇE Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5015 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hakkı bulunmadığı, anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Başkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2021 tarihli ve 2020/345 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararına yönelik Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.02.2023 tarihinde karar verildi.