Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/12213 E. 2026/1552 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/350 E., 2021/178 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, karar tarihi itibarıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi uyarınca temyiz süresi 1 hafta olduğu halde, temyiz süresi 15 gün olarak bildirilerek sanığın yanıltıldığı ve temyiz isteminin 15 günlük süre içerisinde yapıldığı gözetildiğinde, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli, 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar ve 16.05.2017 tarih, 2015/398 Esas ve 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 11.09.2014, iddianame düzenleme tarihinin 20.01.2015 olduğu, Yapılan UYAP sorgulamasında Dairemizin 2025/2900 Esas sırasında kayıtlı olup aynı gün incelemesi yapılan Gönen (Balıkesir) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/879 Esas, 2022/983 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 04.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 24.03.2015 olduğu, Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, suça konu eşyanın değeri "pek hafif" olduğu hâlde; sanığın cezasının, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca üçte birine kadar indirilmesi gerekirken, anılan kanun maddesi değerlendirilmeksizin sanık hakkında fazla ceza tayini,

3.Sanık hakkında verilen erteli hapis cezası kısa süreli olmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

4.Sanığa ek savunma hakkı verilerek suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 17.02.2026 tarihinde karar verildi.