Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2022/11132 E. 2025/12563 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2022/11132
Karar No
2025/12563
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/4059 E., 2021/1396 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet KARAR : İlk derece mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2019 tarihli 2018/5 18... /218 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan beraat kararı verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2019/4059 Esas, 2021/1396 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin beraate ilişkin kabulü yerinde görülmemiş ve sanığın üzerine atılı işgal ve faydalanma eylemi nedeniyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz sebepleri; kendisine zararın bildirilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2022/11132, K. 2025/12563, T. 16.10.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2022-11132-e-2025-12563-k-198fca8caf29