Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/7426 E. 2025/7173 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/1429 E., 2014/1478 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : 1.Sanık ... hakkında beraat, 2.Sanık ... hakkında mahkûmiyet, eşya müsaderesi TEMYİZ EDENLER : Katılan ... İdaresi vekili, sanık ... müdafi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Kararı Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

II. Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçen eşya miktarı ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin, 11.04.2013 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin son cümlesi yollamasıyla aynı Kanun'un 3. maddesinin 5. ve 10. fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde; 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 22. fıkrasının ''3/23." madde ve fıkrası olarak değiştirildiği dikkate alınarak, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/23. madde ve fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar pek hafif olması halinde üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve dava konusu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca etkin pişmanlık ihtarında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3/18-son yollamasıyla aynı Kanun'un 3/5, 3/10, 3/23 ve 5/2. maddeleri somut olaya ayrı ayrı uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12/2. maddesi gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması, 2.5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

3.Sanıktan 1.139 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilen olayda; 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesindeki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." düzenlemesi ile aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekilinin ve sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 15.05.2025 tarihinde karar verildi.

KISMÎ KARŞI DÜŞÜNCE

5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık ... hakkında kurulan beraate ilişkin hükmün, katılan ... İdaresi vekilinin temyizi üzerine, sanığın müsnet suçtan cezalandırılması gerekçesiyle bozulması yerine, sayın çoğunluğun yerel mahkemenin beraate ilişkin kararının onanması yönündeki kararı yerinde değildir. Şöyle ki; Sanık ... aşamalardaki savunmalarında özetle, köyün muhtarı olduğunu, diğer sanık ...’la arkadaş olduğunu, Ali’nin kendisine ait boş olan ahırında hayvan besleyip yanındaki kulübede de kalmak istemesi üzerine izin verdiğini, ahırdaki suça konu sigaradan haberinin bulunmadığını söylemiştir. 03.09.2013 tarihli Ev Arama Tutanağına göre, sanık ...’ın evi ve eklentilerinde kaçak sigara olduğunun ihbarı üzerine, sanık ...’ın huzurunda ev ve eklentilerinde yapılan aramada, ev olarak kullanılan yerde suç unsuru bulunmadığı, evin yanındaki ahırın bitişiğindeki kulubede 1139 karton gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigara ele geçirildiği, arama sırasında sanık ...’ın bulunmadığı, suça konu sigaraların ele geçirilmesinden sonra telefonla aranması üzerine geldiği anlaşılmaktadır. Sanık ... olayın hemen ertesinde jandarmadaki ifadesinde ikamet adresinin Mamak/Ankara olduğunu, dava açıldıktan sonra mahkemedeki ifadesinde ise Şahinbey/Gaziantep adresinde oturduğunu söylemiş ve zapta geçirilmiştir. Tüm bu anlatılanlar, dosya kapsamı, ev arama tutanağı, sanık ...’ın evi ve eklentilerinde kaçak sigara bulunduğu yönündeki ihbar, suça konu sigaraların sanık ...’ın evinin eklentisindeki kulübede ele geçirilmesi, arama işlemi sırasında diğer sanık ...’nin olay yerinde bulunmaması, sanık ...’ın huzurunda aramanın yapılmış olması, arama tutanağında ahırda hayvan olduğuna ilişkin bir kaydın bulunmaması, diğer sanık ...’nin olay tarihindeki ikametinin Ankara’da bulunması ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...’nın bilgi ve onayı bulunmadan yüklü miktardaki suça konu gümrük kaçağı ve bandrolsüz sigaranın evinin eklentisine koyulmasının mümkün bulunmaması, muhtar olan sanığın kaçakçılık suçundan mahkumiyetin sonuçlarını bilebilecek konumu nedeniyle suçu arkadaşı olan sanık ...’nin tek başına işlediği yönündeki savunmasına itibar edilemeyeceği ve mevcut delil durumuna göre sanık ...’ın müsnet suçtan cezalandırılması yerine, dosya kapsamına uymayan yetersiz gerekçeyle verilen yerel mahkemenin beraate ilişkin kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 15.05.2025