Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/30714 E. 2025/1967 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/30714
Karar No
2025/1967
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1650 E., 2021/1057 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2018/1668 Esas, 2019/1007 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan (6136 sayılı Kanun) erteli 10 ay hapis cezası ve 500,00 TL adlî para cezası ile, kendini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 79/1. ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. B. İstinaf İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiin istinaf başvurusu üzerine; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 08.06.2021 tarihli ve 2020/1650 Esas, 2021/1057 Karar sayılı kararı ile; 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, kendini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs etmek suçuna yönelik ise; ilk derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine ve istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık müdafiin temyiz istemi; beraat kararı doğrultusunda vekâlet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Her ne kadar sanık kendini askerliğe elverişsiz hale getirmeye teşebbüs suçundan beraat etmiş ise de; 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edildiği ve sanık müdafi tarafından sunulan vekâlet hizmetinin bölünmesinin mümkün olmadığı göz önüne alındığında; sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında, sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/30714, K. 2025/1967, T. 11.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-30714-e-2025-1967-k-57ab8ea2a47a