Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/29615 E. 2025/10074 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/29615
Karar No
2025/10074
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/295 E., 2021/210 K. SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz talebi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Dosya kapsamına göre sanığın bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine çıkartılan tebligatın sanığın yurt dışına taşınmış olması nedeniyle bila-tebliğ iade edilmesi ve yurt dışında ikamet ettiği açık adresinin de tespit edilememesi karşısında, güncel MERNİS adresinde, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı da gözetilerek; sanığın eşyanın

gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarı yatırması halinde hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağı şerhini içeren etkin pişmanlık ihtaratı ve bozma ilamı ekli, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/2. maddesi gereği meşruhat içeren davetiye ile sanığın duruşmaya davet edilerek, bozmaya karşı beyanlarının sorulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtilmekle; İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 27.10.2014, iddianame düzenleme tarihinin 21.11.2014 olduğu, Sanığa ilişkin Menemen 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2025/509 Esas sayılı derdest dosyasında suç tarihinin 08.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.11.2014 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3.Müsaderesi talep edilen dava konusu kaçak eşya hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 09.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/29615, K. 2025/10074, T. 09.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-29615-e-2025-10074-k-5a23a09ae9bb