Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/28655 E. 2025/9037 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/28655
- Karar No
- 2025/9037
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/695 E., 2020/834 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Dosyada yer alan KEMT varakalarına göre; 27.10.2014 tarihli olayda ele geçen sigaraların gümrüklenmiş değerinin 2 katı 8.262,52 TL, 04.11.2014 tarihli olayda ele geçen sigaraların gümrüklenmiş değerinin 2 katı ise 49.736,88 TL olduğu halde sanığa tebliğ edilen tensip zaptında yer alan etkin pişmanlık ihtarında "2020/695 Esas sayılı dava dosyasına ilişkin suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerleri toplamının iki katı tutarı olan 49.736,88-TL'yi ve ayrıca bu dava dosyası ile birleşen mahkememiz 2015/323 esas, 2015/176 karar sayılı dava dosyasına ilişkin suça konu eşyaların gümrüklenmiş değerleri toplamının iki katı tutarı olan 68.252,88-TL" olarak belirtilmek suretiyle sanığın yanıltılması ve ödeme yapılmadığından bahisle hakkında ilgili hükümlerin uygulanmaması, 2. Sanığın cezada kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 900,00-TL adlî para cezası üzerinden infazına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 900,00-TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 3.Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyeti, 5237sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun, 191. maddesi değiştirilmiş olması ve yine aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Yasaya eklenen Geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.