Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26913 E. 2025/1232 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/324 E. 2016/136 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında 7242 sayılı Kanun gereği dosyanın iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Mahkemenin 01.03.2016 tarihli sanığın mahkûmiyetine dair kararının, sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine kararın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca, 7242 sayılı Kanun'un 63.maddesi ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) eklenen Geçici 12. maddede yer alan “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte bu Kanunun kapsamına giren suçlardan dolayı kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 3 üncü ve 5 inci maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan dosyalar ise gelişlerindeki usule uygun olarak ilk derece mahkemesine gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca Mahkemesine iade edildiği, 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi uyarınca dosyanın mahalline iade edilmesi nedeniyle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2024 tarihli ve 2023/212 Esas ve 2024/154 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasa gereği iade kararı bozma hükmü niteliğinde olup bozmaya ilişkin sonuçlar doğurduğundan, dosyanın yeni esasa kaydedilerek 7242 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri uyarınca ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının Mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılması gerekirken, uyarlama yargılaması olduğunun kabulü ile ek karar ile yazılı şekilde hüküm tesisi, 2.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı ... geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarın sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa miktar ve indirim oranı belirtilmeden ihtarat yapılması ve suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarın hüküm verilinceye kadar ödenmesinin ihtarı yerine 90 günlük süre içerisinde ödenmesinin ihtarı suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, 3.Temel cezanın belirlenmesi sırasında delalet maddesi olarak 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, 4.Sanığın cezasında 5607 sayılı Kanun'un 3/10. maddesi uyarınca artırım yapılırken cezanın 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay olarak belirlenmesi, 5.Sanığın cezada kazanılmış hakkı gereği, infazın 2 yıl 6 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağına karar verilmesi ile yetinilmesi yerine, sanığın sonuç ceza olarak 2 yıl 6 ay hapis ve 2.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, 6.Nakil aracı hakkında açılmış dava bulunmadığı halde iade kararı verilmesi 7.Gümrük İdaresi kendini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması yerine yazılı şekilde eksik vekâlet ücretine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan ... İdaresi vekili, sanık ve müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.