Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26742 E. 2024/11851 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/917 E., 2020/510 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın ifadelerinden anlaşılacağı üzere sanığın suç işleme kastı bulunmadığına ve suça konu alanı kullanmayıp sadece belirli dönemlerde gidip ağaçları suladığına, sanığın beyanlarının ikrar olarak değerlendirilmesinin hatalı olduğuna, sanığın söz konusu yerden faydalanmadığına ve yararlanmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, kast unsurunun mevcut olmadığına ve sanığın beraati gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, üzerinde bir adet yapı bulunan ve açma yapılan yerin orman bölmesi sınırları içinde kaldığının anlaşılması üzerine suça konu yerin sanığa ait olduğu tespit edilerek suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır. Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık savunmalarında dava konusu yerin babasına ait olduğunu ve babası tarafından yaptırıldığını, tapusunun olmadığını, arada bir gidip ağaçları suladıklarını, yılda bir veya iki defa oraya gittiğini ve orman olduğunu bilmediğini beyan etmiştir. Mahallinde yapılan keşif sonucu orman birlirkişisi tarafından düzenlenen raporda, suça konu yerin orman kadastrosu kesinleşen parsel sınırları içinde kaldığı, taş yığma ev yapılan yerde toprak örtüsünün tahrip edildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda ev ve ahır bulunan yerin orman alanı içinde yer aldığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanığın beraatine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına karar verilerek sanığın 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan hapis cezasından çevrilen 6000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu yerde bulunan yapının müsaderesine karar verilmiştir. Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.