Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/26088 E. 2025/2489 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/26088
- Karar No
- 2025/2489
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/2457 E., 2019/107 K. SUÇ : 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a muhalefet HÜKÜMLER : Esastan ret, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî esastan ret
Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...) ... haklarındaki hükümler yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Sanık ... (...) ... hakkındaki hüküm yönünden yapılan ön incelemede; hükmün 5271 sayılı Kanunun 286/2-g maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.
Sanıklar ... ve ... (...) ... haklarındaki hükümler yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... (...) ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2017 tarihli kararı ile 6114 sayılı Ölçme, Seçme ve Yerleştirme Merkezi Hizmetleri Hakkında Kanun'a (6114 sayılı Kanun) muhalefet suçundan açılan davada sanıklar ..., ... (...) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ve ... (...) ... hakkında neticeten 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun'un 10/5. maddesi gereğince karar kesinleştikten sonra madde hükmünü uygulamak ve takibini yapmak görevinin ÖSYM Başkanlığında olduğu belirtilip, karardan bir suretin gereğinin ikmali için gönderilmesine karar verilmiş, sanıklar ..., ... ve ... (...) ... hakkında ise beraat kararları verilmiştir.
B. İstinaf Kararın sanıklar, sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararı ile sanık ... ve sanık ... (...) ... haklarındaki kararlara yönelik istinaf başvurularının esastan reddine, sanıklar ... (...) ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... hakkındaki hükümlerin kaldırılmasına, sanıklardan ... (...) ... 'nın beraatine, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... ve ... bakımından ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, 23.01.2019 tarihli ek karar ile sanık ... ... müdafiin, 25.02.2019 tarihli ek karar ile sanık ... müdafiin, 27.02.2019 tarihli ek karar ile de sanık ... müdafiin temyiz isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi; Sanık ... hakkında verilen beraat kararının hukuka aykırı olduğuna, bilirkişi raporunda olumsuz bir durum tespit edilememiş ise de, ikrarı ile önceden Murat ile anlaşıp 1000 TL para verdiği ve bluetooth kulaklık edindiğinin sabit olduğuna, sınav sabahı aletleri yanında götürmediğini beyan etmiş ise de, sınav sırasında 279 saniyelik görüşmesinin bulunduğuna, görüşülen kişinin de cevapları temin eden kişi olduğunun belirlendiğine, ihbar içeriğinde yer alan bilgiler ile soru cevaplarını aktaracak olan kişilerin telefon kayıtları incelendiğinde, adaylar ile görüşmelerin tespit edildiğine, sanıklar hakkında 6114 sayılı Kanun'un 5/10. maddesinin uygulanması için atandıkları kuruma ve ilgililere yazı yazılmasına karar verildiğine, kararın beraat dahil tüm sanıklar yönünden lehe hükümlerin kaldırılması ve indirim uygulanmaksızın üst hadden cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe 1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...) ... Haklarındaki Hükümler Yönünden; Sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanunun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı gibi kararlara yönelik itirazlarının da Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 11.04.2019 tarihli ve 2019/5 değişik iş sayılı kararı ile incelenip karara bağlandığı anlaşılmıştır.
2. Sanık ... (...) ... Hakkındaki Hüküm Yönünden; 5271 sayılı Kanunun 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
3.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden; 5271 sayılı Kanunun 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
4.Sanık ... (...) ... Hakkındaki Hüküm Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR 1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... (...) ... Haklarındaki Hükümler Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, katılan vekili ile sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiin temyiz istemlerinin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
2. Sanık ... (...) ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,
3.Sanık ... Hakkındaki Hüküm Yönünden; Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 23.01.2019 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekili ile sanık müdafiin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesiuyarıncaTebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
4.Sanık ... (...) ... Hakkındaki Hüküm Yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde karar verildi.