Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/22787 E. 2024/5214 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/22787
Karar No
2024/5214
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/428 E., 2017/216 K. SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmadığına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir. II. GEREKÇE Yapılan incelemede; 13.10.2014 tarihinde Konya/Meram Askerlik Şubesi Başkanlığınca 1 gün yol süresi verilerek Birliğine sevk edilen sanığın, 15.10.2014 tarihine kadar Birliğine katılış yapması gerekirken, bir süre firar halinde kaldıktan sonra müsnet suçtan hakkında çıkartılan yakalama emri gereğince 10.01.2015 tarihinde yakalandığı anlaşılmıştır. Sanık hakkında firar suçundan, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. Sanık aşamalardaki savunmalarında özetle; yaşadığı sorunlar sebebiyle firar etmek zorunda kaldığını beyan etmiştir. Meram Askerlik Şubesi Başkanlığının 13.10.2014 tarihli yazısında; sanığın aynı tarihte 1 gün yol süresi verilerek Birliğine sevk edildiği bilgisine yer verilmiştir. Çorlu Asker Hastanesinin, 09.12.2015 tarihli ve ... sayılı raporuyla; disosyal kişilik bozukluğu tanısı konan sanığın barışta askerliğe elverişli olmadığına ve seferde görev yapabileceğine karar verildiği belirlenmiştir. Çorlu Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 16.11.2016 tarihli ek raporda; sanığın askerliğe elverişsizlik halinin suç tarihlerini kapsamadığı ve geçmişe götürülemeyeceği tespitlerine yer verilmiştir. Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; 1632 sayılı Kanun'un 66/1-a maddesinde yazılı firar suçu, asker kişinin, kıtasından veya görevi icabı hazır bulunmak zorunda olduğu yerden bilerek ve isteyerek izinsiz olarak altı günden fazla bir süreyle uzaklaşmasıyla oluşan, özel kastın (saikin) aranmadığı, genel kastla işlenen ve unsurları arasında mazeret hâline yer verilmeyen suçlardan olduğu göz önüne alındığında; suç tarihlerinde askerliğe elverişliliği konusunda şüphe bulunmayan sanığın, 15.10.2014-10.01.2015 tarihleri arasında kesintisiz süren ve yakalanmakla son bulan firar suçunu işlediği belirlenmekle, atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/22787, K. 2024/5214, T. 14.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-22787-e-2024-5214-k-bb780868b58f