Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/22060 E. 2025/5875 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/1085 E., 2020/685 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Gümrük İdaresi vekili ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak; 1.Suça konu eşyanın niteliğine göre, sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/5. fıkrası uyarınca hüküm tesis edildiği halde, gerekçe kısmında temel cezanın 5607 sayılı Kanun'un 3/5, 3/10 ve 3/18. fıkraları uyarınca belirlendiğinin belirtilmesi ve temel cezanın 7242 sayılı Kanunla değişik 5607 sayılı Kanun'un 3/18 yollaması ile 3/5. maddesi uyarınca sehven yazıldığının anlaşılması, 2.Sanık hakkında hem hapis, hem de adlî para cezasına hükmedilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinin uygulanmasında adlî para cezalarında mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı halde, hiçbir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 3.Suça konu kaçak sigaraların tamamının 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği gerekçenin 3. sayfasındaki "7242 sayılı yasa ile 5607 sayılı yasanın 3 ve 5. Maddelerinde yapılan değişiklik sonucunda sanığın eylemine uyan 5607 sayılı yasanın 3/5, 3/10 ve 3/18 maddelerinin uygulanması ile bulunan" ibaresi ile başlayan paragrafın tamamının ve gerekçenin 4. sayfasındaki "yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde;" ibaresi ile başlayan paragraftaki "7242 sayılı kanunla değişik 5607 sayılı yasanın 3/18-son maddesi yollaması ile" ibaresinin gerekçeden çıkarılması, hükmün 9 numaralı tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bentte ''cezanın'' ibaresinin çıkarılması ile yerine gelmek üzere hükme ''hapis cezasının'' ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması, hükmün 9 numaralı bendinde yer alan kaçak eşyaların müsaderesine ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "Suça konu eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.04.2025 tarihinde karar verildi.