Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/21141 E. 2025/4137 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/21141
Karar No
2025/4137
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/182 E., 2015/247 K. ŞİKAYETÇİ : Gümrük İdaresi SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet SUÇ TARİHLERİ : 11.11.2013, 19.11.2013 HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat; Sanık ..., hakkında mahkûmiyet, suça konu eşyanın müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, suçtan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan şikâyetçi Gümrük İdaresinin davadan haberdar edilmeksizin ve yokluğunda yargılama yapılarak hüküm kurulması nedeniyle anılan kurum vekilinin ve sanık müdafiin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin, Sanık ... Hakkında Kurulan Beraat Hükmüne Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesinde; Dosya kapsamına göre; sanığın işyerinde ihbar üzerine 19.11.2013 tarihinde arama yapılmasına ilişkin Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararı bulunmadığı gibi Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni de bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken sanık hakkında mahkemenin farklı gerekçeyle verdiği beraat kararının netice itibarıyla usul ve kanuna uygun olduğu anlaşılmıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, II. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekili ile Sanık ... Müdafiin Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyizinin kamu zararının karşılanmasına karar verilmemesi ve Gümrük İdaresinin duruşmadan haberdar edilmeden karar verilmesi ile sınırlı olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Olay tutanağına göre, Kaya büfe isimli işyerinde kaçak sigara satıldığı yönündeki ihbarlar üzerine anılan işyerinden 11.11.2013 tarihinde 263 paket, 19.11.2013 tarihinde ise 111 paket gümrük kaçağı sigaranın sanığın rızası dahilinde teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen olaylarda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 206/2.-a, 271/2. ve, 230/1. maddelerinde hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceği, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir. Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı Kanun'un 116. maddesi arama kararı verilebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Kanun'un 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır. Dosya kapsamına göre; sanıkların işyerinde arama yapılmasına ilişkin Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararı bulunmadığı gibi Cumhuriyet savcısı tarafından gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni de bulunmadığı, usulüne uygun arama kararı alınmadan kolluk gücü tarafından yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili ile sanık ... müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 18.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/21141, K. 2025/4137, T. 18.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-21141-e-2025-4137-k-4dc996c39f4a